Ռաբինդրանաթ Թագորի <<Անծանոթ աղջիկը>> պատմվածքը մի տղայի մասին է, որը պատրաստվում է ամուսնանալ, սակայն կան նրան խանգարող մարդիկ։ Նրա հորեղբայրը հանդիսանում էր մի երիտասարդ, որը ցանկանում էր ընտրել հարուստ ընտանիքից որևէ աղջկա, հետագայում փողի խնդիր չունենալու մտքով։ Իհարկե դա ամենասխալ տարբերակն է հարսնացու ընտրելու համար։ Հորեղբայրը դեմ էր, որ տղան ամուսնանա իր հավանած աղջկա հետ, քանի որ նա չէր համապատասխանում հորեղբոր պահանջներին։ Սակայն տղան հակաճառում է մորը և հորեղբորը և գնում է իր հավանած աղջկա հետևից։ Աղջիկը մերժում է ամուսնության առաջարկը, բայց համաձայնվում է միասին ապրել և օգնել միմյանց։ Տղան որ փոշմանում իր կայացրած որոշման համար։ Ասում է, թե գոհ է իր բախտից և նշում, որ երբեմն պետք է շեղվել իդեալական կյանքի պատկերացումներից և լսել սրտի թելադրանքը։

5րդ դարի գրական-մշակութային շարժումը հայտնի է ոսկեդար անունով։ Այդ ժամանակահատվածում ոչ միայն ստեղծվեցին հայոց գրերը, այլև ձևավորվեց ու բուռն զարգացում ապրեց հայ մատենագրությունը։ Թարգմանական գրականության կողքին, ստեղծվեց ինքնուրույն գրականություն՝ իր մի քանի ուղղություններով՝ պատմագրություն, փիլիսոփայություն, սրբախոսություն (վարք և վկայաբանություն), անհատական բանաստեղծություն (շարականագրություն)։ Ոսկեդարի մատենագրության ամենաընդգրկուն բաժինը պատմագրությունն է։ Հայտնի են 5 պատմիչներ (Ագաթանգեղոս, Փ․ Բուզանդ, Եղիշե, Ղազար Փարպեցի, Մովսես Խորենացի), որոնք, մեկը մյուսին շարունակելով, գրել են 3-5րդ դարերի հայոց պատմությունը։

Ագաթանգեղոսը <<Հայոց պատմություն>> վերնագրով մեզ հայտնի առաջին երկի հեղինակն է։ Ագաթանգեղոս հունարեն լեզվով թարգմանված նշանակում է բարի լուր բերող, ավետաբեր։ Նրա գիրքը ընդգրկում է քրիստոնեության ընդունմանը նախորդած, հաջորդած իրադարձությունները և հենց քրիստոնեության ընդունման բուն ընթացքը։

Փավստոս Բուզանդը, շարունակելով Ագաթանգեղոսին, շարադրել է 4րդ դարի սկզբից մինչև 4րդ դարի 80-ական թվականների պատմությունը (387թ․ Հայաստանի առաջին բաժանումը)։ Բուզանդ գրական կեղծանունը, նշանակում է զրույցների մեկնիչ, զրուցաբան։ Այսինքն նա իր պատմությունը շարադրել է զրույցների հիման վրա, դրա համար էլ շատ դեպքերում նրա գիրքը հավաստի աղբյուր չի՛ հանդիսանում։

Ոսկեդարի պատմիչներից միայն Եղիշեի գիրքն է, որ <<Հայոց պատմություն>> չի կոչվում։ Այն վերնագրված է՝ <<Վասն Վարդանա և Հայոց պատերազմին>>։ Եղիշեի երկի պատվիրատուն Դավիթ Մամիկոնյանն է։ Գրքում ներկայացված են 450-451թթ․ Վարդանանց ապստամբությունն ու Ավարայրի ճակատամարտը։ Իր երկը Եղիշեն ավարտում է Հայոց աշխարհի փափկասուն տիկնանց ողբով։ Պատմիչն իր գրքում օգտագործում է մի շարք թևավոր խոսքեր։ Դրանցից են՝ <<Լավ է կույր աչքով, քան կույր մտքով>>, <<Չգիտակցված մահը մահ է, գիտակցվածը՝ անմահություն>>, <<Միաբանությունը՝ բարի գործերի մայրն է, անմիաբանությունը՝ չար գործերի ծնողը>>։

Ղազար Փարպեցին շարունակել է Բուզանդի պատմությունը և իր <<Հայոց պատմություն>> երկում ներկայացրել է 387թ․-ից մինչև 481-484թթ․ պատմությունը՝ Վահանանց ապստամբությունը։ Գրքի պատվիրատուն Փարպեցու մանկության ընկեր Վահան Մամիկոնյանն էր նշված ապստամբության կազմակերպիչն ու ղեկավարը։

Ոսկեդարի հայ պատմիչներից Մովսես Խորենացին ներկայացրել է ամենաընդգրկուն ժամանակաշրջանը՝ սկսելով հնագույն ժամանակներից և հասնելով մինչև իր ապրած օրերը՝ 5րդ դարի վերջերը։ Նրա գրքի պատվիրատուն Սահակ Բագրատունի իշխանն է։

Երևույթ, այգեվետ, կարեվեր, կարևոր, հոգեվիճակ, պարգևել, ագևոր, դափնեվարդ, բևեռ, ոսկեվազ, սևեռուն, ոսկեվառ, արևառ, ոսկեվարս, հետևակ, ունևոր, ուղեվճար, սեթևեթել, հոգևոր, հոգեվարք, ալևոր, տարեվերջ, Եվրոպա, եվրոպական, եվրոպացի, երթևեկել, Եվգինե, գոտևորել, գինեվաճառ, ոգևորված,ոսկեվաճառ, արևմտաեվրոպական, երբևէ, սևակնած, ուղևորվել, թեթևոտն, Սևան, օթևան, հևիհև, թեթևություն, ալեվարս, ապակեվաճառ, այցեվճար, ամենևին, եղրևանի, հոգեվերլուծություն։

Կետերի ձոխարեն գրել՝

1․ բ կամ բբ․

այբուբեն, այբբենական, այբբենարան, ամբարտակ, աբա(տղամարդու վերնազգեստ), աբբահայր, ըմբոշխնել․

2․ դ կամ դդ․

ընդդեմ, ընդհատել, ընդդիմություն, ընդարմանալ, ընդդիմախոս, ընդունակ, բուդդայական, դդմապուր, ընդդիմադրել, ընդդիմակաց, ընդհատել, ընդդիմահար, ընդոստ, ընդդիմադարձ, ընդդիմակայել․

3․ զ կամ զզ․

բզկտել, բզզալ, բզիկ-բզիկ, դզզալ, զզվանք, տզզալ․

4․ թ, թթ, տթ կամ տտ․

փտախտ, վատթար, կտտանք, փտել, փթթել, ծաղկափթիթ, կտրուկ, կտրտել, փետել, լուսատտիկ, պտտվել․

5․ լ կամ լլ․

տանջալի, տանջալլուկ, վշտալի, վշտալլուկ, սլացիկ, սովյալ, սովալլուկ, լլկել, Աքիլես, աքիլեսյան, հելլեն, հելլենիստական, հելլենիզմ, Հոլանդիա , հոլանդական, միլիոն, միլիարդ, ծլալ, մոլլա, մոլագար, մոլի, մոլություն, բալլադ, ցավալի, ցավալլուկ, մոլախոտ, մոլեռանդ, հելլենուհի․

6․ ծ, ծծ, ց կամ ցց․

կծծի, կծծան, կեցցե, կցորդ, խցան, կեցություն, կեղծամ․

7․ ղ կամ ղղ․

ուղի, ուղղաբերձ, ուղարկել, ուղղագիծ, ուղեկից, ծառաուղի, ուղղալար, կոյուղի, գործուղում, ուղղում, ուղեգիր, ուղղագրական, ուղեծիր, ուղեկալ, ուղղագրություն, ուղղաթիռ, ուղերձ, ուղղախոսություն, ուղեգորգ, ուղղական, ուղեկցել, ուղղակի, ուղիղ, ուղղահայաց, ուղեկցորդ, ուղղաձիգ, ուղեգրություն, երթուղի, ուղեկցուհի, ուղղամիտ, ուղենիշ, ուղղանկյուն, ուղեպարկ, ուղղամտություն, խճուղի, ուղեցույց, ուղետոմս, ուղղանկյունի, ուղղափառ, ուղեպայուսակ, ուղղել, մայրուղի, ուղղընթաց, ուղղիչ, բարձրուղեշ, գեղուղեշ․

8․ ճ կամ ճճ․

աճպարար, արճճե, աճուրդ, չարաճճի, կճուճ, խճճել, խճողում․

9․ մ կամ մմ․

Էմին, Էմմա, Էմանուել, Ջեմմա, Էմիլ․

10․ յ կամ յյ․

Նոյ, նոյան, Նոյեմ․

11․ ն կամ նն․

Լիանա, ֆինն, Աննա, հովանի, Հովհաննես, զննել, մանրազննին, Մարիաննա, քննել, Բոն, ֆիննական, խորաքննին, իննսուն, քննախույզ, Վիեննա, տոննա, զննողական, իննական, Ժաննա, Դիանա, իննսունինը, իններորդ․

12․ շ կամ շշ․

խշշալ, քշել, խշյուն, թշշալ, թշշոց, տաշել, վշշալ, ֆշշալ, ֆշշոց, անշշուկ, փշատ, խշշոց, վշշոց, խշխշոց․

13․ վ կամ վվ․

հովիվ, հովվերգություն, հովվական, հովանոց, գրավել-գրավվել, վրդովել-վրդովվել, նզովել-նզովել խորովել-խորովվել, հորովել, նվվալ․

14․ ր կամ րր, ռ կամ ռռ․

երրորդ, հինգերորդ, Ամանոր, անդորր, անդորրագիր, տարանցիկ, անդորրություն, անդորրավետ, տարրական, տարերային, տարերք, տարագույն, տարրալուծել, տարորոշել, տարրաբանություն, օտարաբանություն, տարաբնույթ, այլատարր, օտար, տառատեսակ, միատարր, տարափողել, բազմատարր, օրրան, օրորան, բնօրրան, օրորոց, մրրիկ(փոթորիկ), մրիկ(ցորենի հիվանդություն), մրրկահողմ, մրրկածուփ, մրրկահավ, մրրկահույզ, մրրկածեծ, բերրի, բերել, չորրորդ,  տասնչորսերորդ, տարաշխարհիկ, դռռալ, գոռգոռոց, գռռալ, ճռնչալ, ճռռոց, ճռճռալ, ճռռալ, ճռնչյուն, խռռոց, խռմփոց, մռռալ, մռռոց, հռհռալ, տարադրամ, տարագիր։

1։ Գտնե՛լ, թե որ շարքերի բոլոր բառերն կազմված միայն
բաց վանկերից։
1. հետագա, մուրաբա, պարագա, լեռնաշղթա
2. մեթոդիկա, գենետիկա, թեմատիկա, շոգեմեքենա
3. ճոպանուղի, հայուհի, չարաճճի, մագաղաթյա
4. փիրուզե, ամենադառը, բանալի, հակամանրէ
5. չափածո, ձուլածո, հայալեզու, գինեթթու, հավաքածու
6. ժողովածու, օդաչու, քահանա, հավաքատեղի
7. կարոտալի, ապագա, մետաղե, ապակե
8. հայելի, հուսալի, աբեղա, մարմարյա
9. հիանալի, մեդուզա, առաջիկա, գրամեքենա
10. փիլիսոփա, գրեթե, բյուրեղապակե, իրականանալի
2։ Գտնե՛լ, թե որ շարքերում գաղտնավանկ ունեցող բառ կա։
1. պատկերազարդ, բազմամարդ, մանածագործ, խառատային
2. երկաթուղի, սալահատակ, թիավարում, հրուշակագործ
3. երկաստիճան, ավազակույտ, ներկապնակ, ջերմամեկուսիչ
4. ռադիոընդունիչ, մեսրոպատառ, աշխարհամաս, մետաղահատ
5. կարճաժամկետ, խաղողաքաղ, ավազամաղ, հյուրընկալ
6. վանդակաճաղ, հարթեցում, մարզադահլիճ, շքեղակազմ
7. արդյունահանում, ընթերցողական, հյուսիսարևելյան, հեռախոսակայան
8. խողովակաշար, վերջակետ, հաստոցաշինական, ձուլակաղապար
9. անտառաշերտ, կալվածատեր, ջրահեռացում, շաքարեղեգ
10. պարարտանյութ, թխվածքաբլիթ, հողապատնեշ, նախշազարդ

Ոստիկան։ Կարո՞ղ եք նկարագրել անձնավորությանը։
Պահակ։ Նա բավականին բոյով էր, հագել էր մուգ կապույտ շապիկ, ուներ տարօրինակ քայլվածք։
Ոստիկան։ Նա կրում էր ակնոց։
Պահակ։ Ոչ, երբ ես նրան տեսա շենք մտնելուց, նա չուներ ակնոց։ Բայց, երբ դուրս եկավ, նա կրում էր տարօրինակ արևային ակնոց։
Ոստիկան։ Դուք խոսե՞լ եք։
Պահակ։ Այո, մի քիչ։ Երբ նա հասավ, նա հարցրեց, թե որ հարկում է ապրում տիկին Ղաբուն։ Այսքանը։
Ոստիկան։ Նա ունե՞ր յուրահատուկ ակցենտ։
Պահակ։ Ոչ, ես յուրահատուկ բան չզգացի։

1. Գտնե՛լ այն բառերը, որոնցում շեշտը չի ընկնում վերջին
վանկի ձայնավորի վրա։
Գրեթե, գետը, բարիք, Իտալիա, կիտրոն, գուցե, ծանր, ծաղիկ, նույնիսկ,
տեխնիկա, չորրորդ, քանիերորդ, գիրքս, հեքիաթ, նույնպես:

2.Գտնե՛լ, թե որ շարքերի բոլոր բառերում է շեշտն ընկնում
վերջին վանկի ձայնավորի վրա։
1. ծառուղի, ասֆալտապատ, մայթեզր, ցուցափեղկ
2. ձևավորող, խոհարար, թթխմոր, շոկոլադ
3. գյուղատնտեսական, հիշարժան, երկկենցաղ, տնամերձ
4. կռունկ, խարույկ, հացահատիկ, գերծանր
5. հյուրընկալ, թթենի, ճանապարհորդ, նախշազարդ
6. սակայն, հավանաբար, գրեթե, լիովին
7. վրձին, շոգեքարշ, ծովախորշ, մեկուսիչ
8. փոքրատառ, ուղղաթիռ, զուգահեռ, արծաթապատ
9. մոլախոտ, գեղարվեստ, արքայադուստր, պարարվեստ
10. ավազաշերտ, դիմանկար, երաժշտասեր, բառատետր

1. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով ղ կամ խ։
Աղբյուր, աղջիկ, խրոխտ, աղտ (կեղտ), ախտ (հիվանդություն),
հախճապակի, աղքատ, բողկ, տախտակ, գաղթ, դաղձ, կմախք, դեղձ,
դեղձանիկ, եղբայր, զեղչ, թուղթ, կեղտ, կողպեք, կողք, հաղթել,
տաղտկալի, հղկել, ճեղք, կխտար, մաղթել, մեղք, մխկտալ, շաղկապ,
շղթա, թուխպ, ողբ, ողջ, ողկույզ, ցողաթաթախ, պղտոր, ուղտ
(սապատավոր կենդանի), ուխտ (երդում, դաշինք), փեղկ, ծխնի, փողք,
քաղցր, սանդուղք, ծխնելույզ, փախչել, սեղմել։

2. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով ր կամ ռ։
Վառվռուն, ախորժակ, բարբառ, խռխռալ, գանգուր, կենսաթրթիռ,
թրթուր, կառկառել, երկնակարկառ, սարսուռ, ճանկռել, դռդռալ, կռճիկ,
արժանի, ճռճռալ, արհամարհել, գրգիռ, խրճիթ, կրծել, խոշոր, խոժոռ,
թռվռալ, խրթխրթալ, ծռմռել, փռփռալ, փրփրել, փորփրել, քրքրել։

3. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով բաց թողած տառերը (մ-ն, ժ-շ, զ-ս)։
ա) Ամբաստանել, ըմպանակ, ամբար, ամբարիշտ, շամփուր,
զամբյուղ, ամբարձիչ, ամբարտակ, շիմպանզե, ամբարտավան, ամբիոն,
ամբոխ, ամբողջ, ամպամած, ամփոփ, ամֆիթատրոն, ամբասիր,
բամբակ, բամբուկ, թմբուկ, գամփռ, դամբարան, ըմբոստ, ըմբռնել,
թմբլիկ, համբավ, ամբավ, ճամբար, ճամփորդ, ճանապարհ, չեմպիոն,
սիմֆոնիա, սմբակ, սուսամբար, փամփուշտ։
բ) Ապառաժ, պատշգամբ, գույժ, դշխեմ, դշխո, երաշտահավ,
խոժոռ, խոշոր, հուժկու, դրժել, նաժիշտ, օժտել։
գ) Ավտոբուս, գիպս, բզկտել, վազքուղի, նարգիզ, համհարզ,
հիպնոս, որպես, ֆիզկուլտուրա։

Ara était un roi arménien, vassal du roi assyrien Ninos et il était très beau. La rumeur de sa beauté parvint aux oreilles de la reine Sémiramis, femme de Ninos qui se met alors à le désirer en secret. Celle-ci profite de la mort de son mari pour le courtiser. Elle envoie alors des messagers chargés de cadeaux pour faire venir Ara à Ninive auprès d’elle et en faire son époux. Mais Ara était fidèle à sa femme. Sémiramis, folle de rage qu’il repousse ses avances, déclare la guerre à Ara le Beau, tout en enjoignant à ses généraux de l’épargner. Au cours de la bataille Ara trouve la mort. Quand elle découvre son cadavre elle ordonne de le mettre sur la terrasse de son palais. La reine Sémiramis avait une réputation de magicienne, elle ordonne aux dieux de lécher ses blessures pour le ramener à la vie. Le cadavre commence à se putréfier alors elle le fait enterrer en secret et monte une supercherie. Elle annonce au peuple « Les dieux ont léché Ara, l’ont ramené à la vie ».
Cette rumeur lui permet d’affirmer le pouvoir de ses dieux dans les esprits et d’assoir son pouvoir sur l’Arménie. Elle devient par la suite une bâtisseuse et une modernisatrice du pays arménien, construisant villes, palais et aqueducs.

Իլիաս Վենեզիսի “Ճայերը” պատմվածքը մի ծերունու մասին է Դիմիտրիս անունով, որը ապրում է մի խուլ վայրում, որտեղ անգամ ծառեր չկան։ Նա տարիներ առաջ կորցրել էր իր երկու որդիներին, սակայն նա լիովին մենակ չէր, քանի որ ուներ երկու ճայ, որոնց վարժեցրել էր և մեծացրել էր իր որդիների պես։ Անգամ նրանց իր որդիների անուններն էր տվել։ Մի օր երկու երիտասարդ ընկերներ դուրս էին եկել որսորդության, և նրանցից մեկը պատահմամբ կրակել էր ծերունու ճայերից մեկին։ Նրանք շատ էին զղջում և հայտնեցին քեռի Դիմիտրիսին այդ մասին։ Ծերունին շատ է տխրում և հասկանում է, որ իր որդիները նման կերպով են մահացել։