Էլեկտրակայանները լի են իրենց դրական և բացասական կողմերով:
ՀԷԿ-ները էկոլոգիապես ամենաանվտանգ էլեկտրակայաններն են: Սակայն դրանք ունեն իրենց բացասական կողմերը: Էլեկտրակայանի կառուցման սխալ դիրքի արդյունքում նկատվում է գետի ջրի պակասում: ՀԷԿ-երի կառուցումը հանգեցնում է նաև հողային տարածությունների ջրածածկման: Շատ հաճախ, ՀԷԿ-եր կառուցված վայրերում ականատես ենք լինում հողերի տեղատարման (էրոզիա) երևույթի:
ՋԷԿ–ները իրենց աշխատանքի ընթացքում օգտագործած վառելիքի նյութական մասը վերածում են թափոնների, որոնք անցնում են շրջակա միջավայր թունավոր գազերի կամ պինդ նյութի տեսքով:
ԱԷԿ-ները տնտեսական տեսանկյունից մի շարք առավելություններ ունեն ՋԷԿ-ների նկատբամբ: Քանի որ ԱԷԿ-ները ավելի քիչ վառելիք են օգտագործում հետևաբար դրանց թափոններն էլ շատ ավելի քիչ կլինեն: Ի տարբերություն ՋԷԿ-ների, ԱԷԿ-ները մի քանի անգամ ավելի շատ ջուր են պահանջում, այսինքն մեծ է նրանց կողմից շրջակա միջավայրի ջերմային աղտոտման հավանականությունը: Սակայն ԱԷԿ-ների հիմնական խնդիրը իր վտանգավորությունն է: Ճիշտ է, ԱԷԿ-ները աշխատում են կառուցել բնակավայրերից հեռու վայրերում, սակայն դրանց ազդեցությունը մարդկանց վրա անխուսափելի է: Պատերազմների ժամանակ սրանք կարող են դառնալ միջուկային զենքեր:
Այլընտրանքային ռեսուրսներ:
Ամենաանվտանգ ռեսուրսները այլընտրանքային ռեսուրսներն են: Մարդիկ կարողանում են օգտագործել քամու, արևի, մակընթացությունների էներգիան: Դրանք անսպառ աղբյուր են, իսկ էլեկտրակայանների հումքը վաղ թե ուշ վերջանալու է: Բացի դրանից դրանք չեն առաջացնում էկոլոգիական լուրջ խնդիրներ: Չնայած օրինակ արևից մենք չենք կարող ստանալ էներգիա գիշերը, կամ ցերեկային որոշ ժամերին: Բացի այդ, արևի էներգիան լիարժեք օգտագործելու համար անհրաժեշտ է կուտակել, իսկ կուտակելու համար մեծածավալ սարքավորումներ են պահանջվում: Որքան մեծ է կուտաքվելիք էներգիայի պաշարը, այնքան մեծածավալ կուտակիչներ են անհրաժեշտ:



/romania--southern-carpathians--fagaras-mountains--room-in-ice-hotel-634462653-598a5f03d963ac001104a5d5.jpg)

