Մթնաձորում շատ խիտ և փարթամ անտառներ կային։ Այնտեղ ամբողջ ձմեռ ոտք չէր դրվում, քանի որ շատ վայրի էր։ Շատ սաղարթ լինելու պատճառով մի քանի ժամ էր արև ընկնում, և երբ սկում էր մթնել, արջերը և գայլերը դուրս էին գալիս որսի, վարազները գնում էին ջուր խմելու։ Անտառում ապրում էր մի ծեր անտառապահ՝ Պանինը։ Նա որսորդ էր, ուներ վեց շուն, շատ դաժան մարդ էր։ Ասում էին որ նա սպանել է իր կնոջը, բանտ նստել և հետո եկել է անտառում բնակություն հաստատել։
Ավին շատ լավ որսորդ էր։ Նա իր որսորդությունը մեծ մասամբ կատարում էր Մթնաձորում։ Եվ մի անգամ այնպես է ստացվում որ Պանինը նրան տեսնում է անտառում, և նա պետք էր կամ քսան ռուբլի տուգանք վճարեր փայտի համար, կամ էլ արջ սպաներ։ Բայց քանի որ գումարը շատ էր, նախտնտրում է արջ սպանել։ Կռվի ժամանակ արջը թռցնում է Ավիի գլխի և դեմքի ամբողջ մաշկը։ Նա ողջ էր մնացել, սակայն գլխի տեղը կարծես կմախք լիներ։ Դրանից հետո նա քաղաքում, մի անկյունում նստած մարդկանց համար տրեխներ էր գործում։
Լիլիթ Աբրահամյան 
Թողնել մեկնաբանություն