Հունիսի 4-ին առավոտյան ժամը 10-ին ճամփա ընկանք դեպի Հնաբերդ գյուղ՝ Դվինի հնավայր: Ճանապարհը անցավ շատ ուրախ՝ երգով և բարբառային զրույցներով։ Դվինի հնավայրում շատ բան տեսանք՝ Արշակունյաց արքաների նստավայրը, կաթողիկոսի նստավայրը, միջնաբերդը, պեղումների արդյունքում հայտնաբերված մահմեդական տաճար, որը դեռևս լավ ուսումնասիրված չէ: Հնավայրում կա նաև փոքրիկ մատուռ:
Մենք եղանք Վերին Դվին ասորական գյուղում, որտեղ հյուրընկալվեցինք ասորի ընտանիքի հարկի տակ: Այդ տունը, պարզվեց, որ գյուղի ամենահին տունն էր՝ 200 տարվա պատմությամբ, որտեղ Լսեցինք ասորերեն զրույցներ, զրուցեցինք նաև բարբառներով:
Այնուհետև մշակույթի տանը հանդիպեցինք «Աթուռ» պարային ասորական խմբի հետ, միասին պարեր և պարերգեր սովորեցինք՝ արդպիսով ծանոթացանք և հաղորդակից դարձանք միմյանց մշակույթներին։
Ճամփորդությունն ավարտեցինք Նորաշեն գյուղում, որտեղ գտնվում է հողաշեն «Սուրբ Հովհաննես» եկեղեցին: Եկեղեցին կառուցվել է 1872թ. վեց եղբայրների կողմից, որոնցից մեկի՝ Հովհաննեսի անունով էլ այն կոչվել է «Սուրբ Հովհաննես»։
Լիլիթ Աբրահամյան 
Թողնել մեկնաբանություն