Հովհաննես Թումանյան-Քեռի Խեչանը

Քեռի Խեչանը, գալով իր քաղաքի բարեկամի մոտ, խնդրել էր իրեն օգնել և մի ցուցակում գտնել իր տղայի անունը: Երկու անգամ նայեցին ցուցակը, բայց չգտան տղայի անունը: Ամեն անգամ Խեչանը պահանջում էր, որ գտնեն այդ անունը: Ամեն առավոտ այդ հարցն էր բարձրանում: Տեսնելով, որ ոչինչ չէ կարողանում գտնել՝ նա վերադարձավ գյուղ և բոլորի մոտ հայտարարեց, որ իր բարեկամը իրեն դուրս է արել և ապաստան չի տվել: Մարդիկ երբեմն առանց հասկանալկու են գործում: Անում են ու չեն հասկանում, որ եթե ինչ-որ մեկը փորձում է օգնել, բայց չի ստացվում, ուրեմն դա նրա մեղքը չէ: Մարդիկ բարկանում են, որ ոչինչ չի ստացվում ու մեղդրում են նրանց, ովքեր փորձում են օգնել: