Կրկնակ բաղաձայնների ուղղագրությունը

Կետերի ձոխարեն գրել՝

1․ բ կամ բբ

այբուբեն, այբբենական, այբբենարան, ամբարտակ, աբա(տղամարդու վերնազգեստ), աբբահայր, ըմբոշխնել․

2․ դ կամ դդ

ընդդեմ, ընդհատել, ընդդիմություն, ընդարմանալ, ընդդիմախոս, ընդունակ, բուդդայական, դդմապուր, ընդդիմադրել, ընդդիմակաց, ընդհատել, ընդդիմահար, ընդոստ, ընդդիմադարձ, ընդդիմակայել․

3․ զ կամ զզ

բզկտել, բզզալ, բզիկ-բզիկ, դզզալ, զզվանք, տզզալ․

4․ թ, թթ, տթ կամ տտ

փտախտ, վատթար, կտտանք, փտել, փթթել, ծաղկափթիթ, կտրուկ, կտրտել, փետել, լուսատտիկ, պտտվել․

5․ լ կամ լլ

տանջալի, տանջալլուկ, վշտալի, վշտալլուկ, սլացիկ, սովյալ, սովալլուկ, լլկել, Աքիլես, աքիլեսյան, հելլեն, հելլենիստական, հելլենիզմ, Հոլանդիա , հոլանդական, միլիոն, միլիարդ, ծլալ, մոլլա, մոլագար, մոլի, մոլություն, բալլադ, ցավալի, ցավալլուկ, մոլախոտ, մոլեռանդ, հելլենուհի․

6․ ծ, ծծ, ց կամ ցց

կծծի, կծծան, կեցցե, կցորդ, խցան, կեցություն, կեղծամ․

7․ ղ կամ ղղ

ուղի, ուղղաբերձ, ուղարկել, ուղղագիծ, ուղեկից, ծառաուղի, ուղղալար, կոյուղի, գործուղում, ուղղում, ուղեգիր, ուղղագրական, ուղեծիր, ուղեկալ, ուղղագրություն, ուղղաթիռ, ուղերձ, ուղղախոսություն, ուղեգորգ, ուղղական, ուղեկցել, ուղղակի, ուղիղ, ուղղահայաց, ուղեկցորդ, ուղղաձիգ, ուղեգրություն, երթուղի, ուղեկցուհի, ուղղամիտ, ուղենիշ, ուղղանկյուն, ուղեպարկ, ուղղամտություն, խճուղի, ուղեցույց, ուղետոմս, ուղղանկյունի, ուղղափառ, ուղեպայուսակ, ուղղել, մայրուղի, ուղղընթաց, ուղղիչ, բարձրուղեշ, գեղուղեշ․

8․ ճ կամ ճճ

աճպարար, արճճե, աճուրդ, չարաճճի, կճուճ, խճճել, խճողում․

9․ մ կամ մմ

Էմին, Էմմա, Էմանուել, Ջեմմա, Էմիլ․

10․ յ կամ յյ

Նոյ, նոյան, Նոյեմ․

11․ ն կամ նն

Լիանա, ֆինն, Աննա, հովանի, Հովհաննես, զննել, մանրազննին, Մարիաննա, քննել, Բոն, ֆիննական, խորաքննին, իննսուն, քննախույզ, Վիեննա, տոննա, զննողական, իննական, Ժաննա, Դիանա, իննսունինը, իններորդ․

12․ շ կամ շշ

խշշալ, քշել, խշյուն, թշշալ, թշշոց, տաշել, վշշալ, ֆշշալ, ֆշշոց, անշշուկ, փշատ, խշշոց, վշշոց, խշխշոց․

13․ վ կամ վվ

հովիվ, հովվերգություն, հովվական, հովանոց, գրավել-գրավվել, վրդովել-վրդովվել, նզովել-նզովել խորովել-խորովվել, հորովել, նվվալ․

14․ ր կամ րր, ռ կամ ռռ

երրորդ, հինգերորդ, Ամանոր, անդորր, անդորրագիր, տարանցիկ, անդորրություն, անդորրավետ, տարրական, տարերային, տարերք, տարագույն, տարրալուծել, տարորոշել, տարրաբանություն, օտարաբանություն, տարաբնույթ, այլատարր, օտար, տառատեսակ, միատարր, տարափողել, բազմատարր, օրրան, օրորան, բնօրրան, օրորոց, մրրիկ(փոթորիկ), մրիկ(ցորենի հիվանդություն), մրրկահողմ, մրրկածուփ, մրրկահավ, մրրկահույզ, մրրկածեծ, բերրի, բերել, չորրորդ,  տասնչորսերորդ, տարաշխարհիկ, դռռալ, գոռգոռոց, գռռալ, ճռնչալ, ճռռոց, ճռճռալ, ճռռալ, ճռնչյուն, խռռոց, խռմփոց, մռռալ, մռռոց, հռհռալ, տարադրամ, տարագիր։

 

Վանկը հայերենում

1։ Գտնե՛լ, թե որ շարքերի բոլոր բառերն կազմված միայն
բաց վանկերից։
1. հետագա, մուրաբա, պարագա, լեռնաշղթա
2. մեթոդիկա, գենետիկա, թեմատիկա, շոգեմեքենա
3. ճոպանուղի, հայուհի, չարաճճի, մագաղաթյա
4. փիրուզե, ամենադառը, բանալի, հակամանրէ
5. չափածո, ձուլածո, հայալեզու, գինեթթու, հավաքածու
6. ժողովածու, օդաչու, քահանա, հավաքատեղի
7. կարոտալի, ապագա, մետաղե, ապակե
8. հայելի, հուսալի, աբեղա, մարմարյա
9. հիանալի, մեդուզա, առաջիկա, գրամեքենա
10. փիլիսոփա, գրեթե, բյուրեղապակե, իրականանալի
2։ Գտնե՛լ, թե որ շարքերում գաղտնավանկ ունեցող բառ կա։
1. պատկերազարդ, բազմամարդ, մանածագործ, խառատային
2. երկաթուղի, սալահատակ, թիավարում, հրուշակագործ
3. երկաստիճան, ավազակույտ, ներկապնակ, ջերմամեկուսիչ
4. ռադիոընդունիչ, մեսրոպատառ, աշխարհամաս, մետաղահատ
5. կարճաժամկետ, խաղողաքաղ, ավազամաղ, հյուրընկալ
6. վանդակաճաղ, հարթեցում, մարզադահլիճ, շքեղակազմ
7. արդյունահանում, ընթերցողական, հյուսիսարևելյան, հեռախոսակայան
8. խողովակաշար, վերջակետ, հաստոցաշինական, ձուլակաղապար
9. անտառաշերտ, կալվածատեր, ջրահեռացում, շաքարեղեգ
10. պարարտանյութ, թխվածքաբլիթ, հողապատնեշ, նախշազարդ

Le dialogue

Ոստիկան։ Կարո՞ղ եք նկարագրել անձնավորությանը։
Պահակ։ Նա բավականին բոյով էր, հագել էր մուգ կապույտ շապիկ, ուներ տարօրինակ քայլվածք։
Ոստիկան։ Նա կրում էր ակնոց։
Պահակ։ Ոչ, երբ ես նրան տեսա շենք մտնելուց, նա չուներ ակնոց։ Բայց, երբ դուրս եկավ, նա կրում էր տարօրինակ արևային ակնոց։
Ոստիկան։ Դուք խոսե՞լ եք։
Պահակ։ Այո, մի քիչ։ Երբ նա հասավ, նա հարցրեց, թե որ հարկում է ապրում տիկին Ղաբուն։ Այսքանը։
Ոստիկան։ Նա ունե՞ր յուրահատուկ ակցենտ։
Պահակ։ Ոչ, ես յուրահատուկ բան չզգացի։

Շեշտը հայերենում

1. Գտնե՛լ այն բառերը, որոնցում շեշտը չի ընկնում վերջին
վանկի ձայնավորի վրա։
Գրեթե, գետը, բարիք, Իտալիա, կիտրոն, գուցե, ծանր, ծաղիկ, նույնիսկ,
տեխնիկա, չորրորդ, քանիերորդ, գիրքս, հեքիաթ, նույնպես:

2.Գտնե՛լ, թե որ շարքերի բոլոր բառերում է շեշտն ընկնում
վերջին վանկի ձայնավորի վրա։
1. ծառուղի, ասֆալտապատ, մայթեզր, ցուցափեղկ
2. ձևավորող, խոհարար, թթխմոր, շոկոլադ
3. գյուղատնտեսական, հիշարժան, երկկենցաղ, տնամերձ
4. կռունկ, խարույկ, հացահատիկ, գերծանր
5. հյուրընկալ, թթենի, ճանապարհորդ, նախշազարդ
6. սակայն, հավանաբար, գրեթե, լիովին
7. վրձին, շոգեքարշ, ծովախորշ, մեկուսիչ
8. փոքրատառ, ուղղաթիռ, զուգահեռ, արծաթապատ
9. մոլախոտ, գեղարվեստ, արքայադուստր, պարարվեստ
10. ավազաշերտ, դիմանկար, երաժշտասեր, բառատետր

Բաղաձայնների ուղղագրությունը 2

1. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով ղ կամ խ։
Աղբյուր, աղջիկ, խրոխտ, աղտ (կեղտ), ախտ (հիվանդություն),
հախճապակի, աղքատ, բողկ, տախտակ, գաղթ, դաղձ, կմախք, դեղձ,
դեղձանիկ, եղբայր, զեղչ, թուղթ, կեղտ, կողպեք, կողք, հաղթել,
տաղտկալի, հղկել, ճեղք, կխտար, մաղթել, մեղք, մխկտալ, շաղկապ,
շղթա, թուխպ, ողբ, ողջ, ողկույզ, ցողաթաթախ, պղտոր, ուղտ
(սապատավոր կենդանի), ուխտ (երդում, դաշինք), փեղկ, ծխնի, փողք,
քաղցր, սանդուղք, ծխնելույզ, փախչել, սեղմել։

2. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով ր կամ ռ։
Վառվռուն, ախորժակ, բարբառ, խռխռալ, գանգուր, կենսաթրթիռ,
թրթուր, կառկառել, երկնակարկառ, սարսուռ, ճանկռել, դռդռալ, կռճիկ,
արժանի, ճռճռալ, արհամարհել, գրգիռ, խրճիթ, կրծել, խոշոր, խոժոռ,
թռվռալ, խրթխրթալ, ծռմռել, փռփռալ, փրփրել, փորփրել, քրքրել։

3. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով բաց թողած տառերը (մ-ն, ժ-շ, զ-ս)։
ա) Ամբաստանել, ըմպանակ, ամբար, ամբարիշտ, շամփուր,
զամբյուղ, ամբարձիչ, ամբարտակ, շիմպանզե, ամբարտավան, ամբիոն,
ամբոխ, ամբողջ, ամպամած, ամփոփ, ամֆիթատրոն, ամբասիր,
բամբակ, բամբուկ, թմբուկ, գամփռ, դամբարան, ըմբոստ, ըմբռնել,
թմբլիկ, համբավ, ամբավ, ճամբար, ճամփորդ, ճանապարհ, չեմպիոն,
սիմֆոնիա, սմբակ, սուսամբար, փամփուշտ։
բ) Ապառաժ, պատշգամբ, գույժ, դշխեմ, դշխո, երաշտահավ,
խոժոռ, խոշոր, հուժկու, դրժել, նաժիշտ, օժտել։
գ) Ավտոբուս, գիպս, բզկտել, վազքուղի, նարգիզ, համհարզ,
հիպնոս, որպես, ֆիզկուլտուրա։

La légende d’Ara le Beau et de Sémiramis

Ara était un roi arménien, vassal du roi assyrien Ninos et il était très beau. La rumeur de sa beauté parvint aux oreilles de la reine Sémiramis, femme de Ninos qui se met alors à le désirer en secret. Celle-ci profite de la mort de son mari pour le courtiser. Elle envoie alors des messagers chargés de cadeaux pour faire venir Ara à Ninive auprès d’elle et en faire son époux. Mais Ara était fidèle à sa femme. Sémiramis, folle de rage qu’il repousse ses avances, déclare la guerre à Ara le Beau, tout en enjoignant à ses généraux de l’épargner. Au cours de la bataille Ara trouve la mort. Quand elle découvre son cadavre elle ordonne de le mettre sur la terrasse de son palais. La reine Sémiramis avait une réputation de magicienne, elle ordonne aux dieux de lécher ses blessures pour le ramener à la vie. Le cadavre commence à se putréfier alors elle le fait enterrer en secret et monte une supercherie. Elle annonce au peuple « Les dieux ont léché Ara, l’ont ramené à la vie ».
Cette rumeur lui permet d’affirmer le pouvoir de ses dieux dans les esprits et d’assoir son pouvoir sur l’Arménie. Elle devient par la suite une bâtisseuse et une modernisatrice du pays arménien, construisant villes, palais et aqueducs.

Ճայերը

Իլիաս Վենեզիսի “Ճայերը” պատմվածքը մի ծերունու մասին է Դիմիտրիս անունով, որը ապրում է մի խուլ վայրում, որտեղ անգամ ծառեր չկան։ Նա տարիներ առաջ կորցրել էր իր երկու որդիներին, սակայն նա լիովին մենակ չէր, քանի որ ուներ երկու ճայ, որոնց վարժեցրել էր և մեծացրել էր իր որդիների պես։ Անգամ նրանց իր որդիների անուններն էր տվել։ Մի օր երկու երիտասարդ ընկերներ դուրս էին եկել որսորդության, և նրանցից մեկը պատահմամբ կրակել էր ծերունու ճայերից մեկին։ Նրանք շատ էին զղջում և հայտնեցին քեռի Դիմիտրիսին այդ մասին։ Ծերունին շատ է տխրում և հասկանում է, որ իր որդիները նման կերպով են մահացել։

Երկհնչյուններ և ձայնակապ

1. Դո՛ւրս գրել այն բառերն ու բառաձևերը, որոնցում երկհնչյուն
կա, և ընդգծե՛լ երկհնչյունը:

  • Գարունդ հայերեն է գալիս,
    Ձյուներդ հայերեն են լալիս….
  • Լույսը յոթ անգամ չեմուչում արեց,
    Յոթ թռչուն պոկվեց յոթ բարդու ճյուղից
  • Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են,
    Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են,
    Չգիտեմ՝ ինչո՞ւ է այդպես։
  • Ծանր նստել է քարափը ձորում,
    Հյուրընկալ տերը մանկության ձորի։
  • Ամպե՛ր, արծիվնե՛ր, կաքավնե՛ր համեստ
    Եվ թափառական ուլե՛ր քարայծի,
    Մի՛ չարաշահեք բարությունը մեծ
    Ու համբերությունն այս մեծ քարափի։
    Թողե՛ք՝ նա մի քիչ ինքն իր հետ մնա,
    Իր ներսը նայի, և ով իմանա,
    Գուցե թե սրտից մի աղբյուր հանի
    Կամ թե այնպիսի մի հարստություն,
    Որ ուրիշ քարափ աշխարհում չունի։
  • 2.Արտագրե՛լ՝ լրացնելով երկհնչյունները։
    Առավոտյան, ծովեզրյա, այծյամ, արդյոք, մատյան, առյուծ, բազմամյա,
    ստորոգյալ, լուսնյակ, կորյուն, եղյամ, սայթաքել, կայսր, եռամսյակ, լռակյաց, գործունյա, դղյակ, ծննդյան, կղզյակ, մշակույթ, անասնաբույժ, մեղվաբույծ,
    համբույր, եղջյուր, թեյաման, սառուցյալ, նյութ, ձյութ, կույտ, շաբաթօրյակ,
    հյուսն։
    3.Դո՛ւրս գրել այն բառերը, որոնցում մեկից ավելի
    երկհնչյուն կա։
    Արտաժամյա, պայթյուն, հայություն, օտարերկրյա, գյուղական, միջանկյալ,
    մայրություն, այժմյան, մագաղաթյա, ներքոհիշյալ, կայունություն, արքայորդի,
    հարյուրամյա, լայնություն, հարաբերյալ, վայրագություն, գրաբարյան, մետաքսյա,
    յուրային։
    4. Որոշե՛լ տրված բառերից յուրաքանչյուրի ձայնավորների
    ու բաղաձայնների քանակը։
    Ակունք(2ձ․, 3բ․), բարձունք(2ձ․, 5բ․), խճանկար(2ձ․, 5բ․), անդունդ(2ձ․, 4բ․), հրաժեշտ(2ձ․, 5բ․), պայթյուն(2ձ․, 5բ․), դաստիարակ(4ձ․, 5բ․), մանրէ(2ձ․, 3բ․), սրբատաշ(2ձ․, 5բ․), հյուլե(2ձ․, 3բ․), անընդհատ(3ձ․, 5բ․), սրընթաց(2ձ․, 5բ․), մերթընդմերթ(3ձ․, 8բ․), մտավոր(2ձ․, 4բ․), դազգահ(2ձ․, 4բ․):
  • 5.  Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով յա, իա, եա։
    Հեքիաթ, ակացիա, բամիա, այծյամ, էներգիա, Անդրեաս, եղյամ,
    էքսկուրսիա, խավիար, կղզյակ, Սուքիաս, կրիա, միլիարդ, վայրկյան, Բենիամին,
    մումիա, Սիսիան, փասիան, միմյանց, Արաքսյա, դաստիարակ, լյարդ, քիմիա,
    օվկիանոս, անցյալ, Ազարիա, Անանիա, Եղյա, Եղիազար, Երեմյա, հեծյալ,
    Զաքարյա, Մարիամ, Ամալյա, Օֆելյա։
    6.  Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով յո, իո, եո։
    Ամբիոն, աքսիոմ, բրաբիոն, լեգեոն, հետիոտն, արդյոք, մարմարիոն,
    թեորեմ, մեդալյոն, միլիոն, ակորդյոն, չեմպիոն, պանսիոնատ, Սրապիոն,
    տրիլիոն, օրիորդ ավիացիոն, ինդուկցիոն, ամեոբա, քամելեոն։
    7. Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության գրելով յ տառը։
    Կայուն, հայելի, Միքայել, զրոյական, էություն, նայել, վայելել,
    գայիսոն, էակ, ատամնաբույժ, Ռաֆայել, միայն, պոեմ, պոետ,
    միասին, հիանալ, թեյել, խնայել, հիանալ, որդիական

Կրոն

Կրոնը հասարակական գիտակցության ձև կամ աշխարհայացք է, որը հիմնված է գերբնական ուժերի, աստվածությունների նկատմամբ ունեցած հավատի վրա:

Քրիստոնյաների համար կրոնը կարելի է սահմանել նաև որպես մարդու և Աստծո միավորման մասին գիտություն։ Իսկ ավելի ընդհանրացված կերպով՝ կազմակերպված երկրպագում վերին կամ գերբնական ուժերին։

Կրոնը ոչ միայն հիմնված է գերբնական ուժերի նկատմամբ հավատի վրա, այլ նաև սահմանում է որոշակի վերաբերմունք և վարվելակերպ դրա նկատմամբ։

Հայերենում, ըստ Հ. Աճառյանի «Արմատական բառարանի» «կրոն» բառն առաջացել է կիր (կրել) արմատից – ոն (օն) մասնիկով ստուգաբանվում է որպես՝ կարգ, կանոն, վարք, օրենք, սովորություն, վարդապետություն, հավատք։ Ըստ «Հայկազյան բառարանի»՝ կրել և պահել կամ կրելի օրենք։ Ղ. Ալիշանի բացատրությամբ՝ կիրք բառից, իբրև «ներքին զգացում»։ Կրոնը ծագել է մարդու հետ՝ նախնադարյան շրջանում։

 

Մշակույթ և քաղաքակրթություն

Մշակույթը հասարակության և մարդու պատմական զարգացման որոշակի մակարդակ է, որն արտահայտվում է մարդկանց գործունեության և կյանքի կազմակերպման ձևերով ու տիպերով։ Հասկացությունն օգտագործվում է որոշակի պատմական դարաշրջանների, հասարակական-տնտեսական ֆորմացիաների, կոնկրետ հասարակարգերի, ազգությունների, ազգերի, ինչպես նաև կյանքի ու գործունեության առանձնահատուկ եղանակների զարգացման մակարդակը բնութագրելու համար։ Մշակույթը կենտրոնական հայեցակարգ է մարդաբանության մեջ և ներառում է այն բոլոր երևույթները, որ սոցիալական ուսուցման միջոցով փոխանցվում են մարդկային հասարակություններում։

Մշակույթն ընդգրկում է ոչ միայն մարդկանց գործունեության առարկայական արդյունքները (մեքենաներ, տեխնիկական կառույցներ, արվեստի ստեղծագործություններ, իրավունքի և բարոյականության նորմեր և այլն), այլև սուբյեկտիվ մարդկային ուժերն ու ընդունակությունները, որոնք իրականացվում են գործունեության մեջ (գիտելիքներ, ունակություններ, արտադրական և մասնագիտական հմտություններ, աշխարհայացք և այլն)։

Քաղաքակրթությունը, հասարակական զարգացման, նաև նյութական ու հոգևոր մշակույթի մակարդակը և աստիճանն է։ Ֆրանսիացի փիլիսոփաները քաղաքակիրթ էին համարում բանականության և արդարության սկզբունքների վրա հիմնված հասարակությունը։ Ըստ Օ. Շպենգլերի՝ քաղաքակրթությունը ցանկացած մշակույթի որոշակի զարգացման փուլն է։

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Design a site like this with WordPress.com
Get started