2018թ. մայիսի 8-ին համաշխարհային քաղաքականության մեջ մեծ «պայթյուն» տեղի ունեցավ, ինչի հետևանքով ԱՄՆ-Իրան հարաբերություններում լարվածության մի նոր ալիք բարձրացավ: Այդ օրն ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարեց, որ իր երկիրը դուրս է գալիս 2015թ. ստորագրված Իրանի հետ միջուկային համաձայնագրից՝ «Համալիր գործողությունների համատեղ ծրագրից» (ՀԳՀԾ): Իր նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ Թրամփը ՀԳՀԾ-ն անվանել էր «ԱՄՆ-ի պատմության ամենավատ գործարքը» և հայտարարել, որ նախագահ ընտրվելու դեպքում Միացյալ Նահանգներին դուրս կբերի այդ համաձայնագրից: ԱՄՆ նախագահ ընտրվելուց հետո Թրամփն Իրանի իշխանություններին պահանջեց վերանայել Բարաք Օբամայի օրոք ստորագրված համաձայնագիրը: Թրամփի առաջարկած նոր համաձայնագիրը ենթադրում էր նաև Իրանի հրթիռային արդյունաբերության և տարածաշրջանային քաղաքականության որոշակի սահմանափակումներ, ինչը մերժվեց Թեհրանի կողմից, և երկու երկրների միջև առճակատումը նոր փուլ մտավ։ Սպիտակ տունը հայտարարեց, որ Իրանի նկատմամբ կիրառվելու են աննախադեպ, պատմության մեջ դեռևս չտեսնված պատժամիջոցներ, որոնք կիրականացվեն երկու փուլով: Բացի պատժամիջոցներից ԱՄՆ-ը նաև հոգեբանական մեծ պատերազմ է մղում Իրանի դեմ: Ամերիկյան իշխանությունները մշտապես Իրանը ներկայացնում են որպես ահաբեկչությունը հովանավորող երկիր, փորձում են մեկուսացնել և  հրեշայնացնել (դեմոնիզացնել) այդ երկիրը: Ակնհայտ է, որ առաջիկա մեկ տարվա ընթացքում Իրան-ԱՄՆ հարաբերությունների բարելավման նշույլներ չկան: Թրամփի վարչակազմն ամեն ինչ անում է Իրանին անկյուն մղելու հարցում և հայտարարել է, որ շարունակելու է նրա նկատմամբ կոշտ պատժամիջոցային ու մեկուսացման քաղաքականություն վարել: Իրանում մեծ հույսեր են կապում, որ ԱՄՆ-ում տեղի ունենալիք հաջորդ տարվա նախագահական ընտրություններում կհաղթի Դեմոկրատների թեկնածուն, և Իրան-ԱՄՆ հարաբերություններում կթուլանա լարվածությունը: Այս ամենի համատեքստում առաջիկա մեկ տարում Իրան-ԱՄՆ հարաբերությունները հավանաբար էլ ավելի կլարվեն, իսկ մյուս կողմից էլ Իրանը կփորձի ավելի ջերմացնել հարաբերություններն այլ աշխարհաքաղաքական կենտրոնների՝ Չինաստանի, Ռուսաստանի և ԵՄ-ի հետ: Վերջին դեպքերի արդյունքում, Դոնալդ Թրամփի հրամանով սպանվել է Իրանի ռազմական գործիչ Քասեմ Սոլեյմանին։ Նրա սպանությունը խոշոր իրարանցում ստեղծեց Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում: Ինչի հետևանքով լարված վիճակում է ամբողջ աշխարհը, քանի որ սա համարվում է «3րդ համաշխարհային պատերազմի» սկիզբը։ ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը հաըտարարել է, որ թույլ չի տա դրա զարգացմանը։

Ինֆորմացիայի աղնյուր

Ժամանակին կար մի տղա, ով սիրում էր մի աղջկա: Նա ամենագեղեցիկը և ամենահմայիչը չէր, բայց տղայի համար նա ամենինչ էր: Նա մտածում էր նրա մասին, երազում էր մինչև կյանքի վերջ նրա հետ անցկացնելը: Նրա ընկերները նրան ասում էին «ինչու՞ էս երազում նրա մասին, երբ դու նույնիսկ չգիտես նա քեզ սիրում է թե ոչ: Սկզբում ասա նրան քո զգացմունքների մասին և իմացի նա քեզ սիրում է, թե ոչ»

Նա զգում էր, որ դա է ճիշտ բանը: Աղջիկը սկզբիցել գիտեր, որ տղան նրան է սիրում: Մի օր, երբ տղամ առաջարկություն արեց նրան, նա մերժեց: Նրա ընկերները մտածեցին, որ նա կսկսի ալկոհոլ օգտագործել, թմրանյութեր և այլն և կվոչնչացնի իր կյանքը: Զարմանալիորեն նա հիասթափված չէր:

Երբ նրանք հարցրեցին, թե ինչպես է, որ նա տխուր չէ, նա պատասխանեց «Ինչու՞ ես պետք է ինձ վատ զգամ: Ես կորցրել եմ նրան, ով երբեկ ինձ չի սիրել և անտարբեր էր իմ հանդեպ»

Առակի ասելիքը: Իրական սերը դժվար է գտնել: Սերը բոլորին տալիս է ուրիշի հանդեպ, առանց ագահության, առանց ոչինչ ետ ստանալու փոխարեն, եթե այլ անձը մերժում է նրան ով կկորցնի կյանքում ամենակարևորը: Այսպիսով, երբեք ցավում եք:

Once, there was this guy, who was in love with a girl. She wasn’t the most beautiful and gorgeous but for him, she was everything. He used to dream about her, about spending the rest of life with her. His friends told him, “why do you dream so much about her when you don’t even know if she loves you or not? First, tell her your feelings, and get to know if she likes you or not”.

He felt that was the right way. The girl knew from the beginning, that this guy loves her. One day when he proposed, she rejected him. His friends thought he would take alcohol, drugs etc and ruin his life. To their surprise, he was not depressed.

When they asked him how was it that he is not sad, he replied, “‘why should I feel bad? I lost one who never loved me and she lost the one who really loved and cared for her.”

 
Moral: True Love is Hard to Get. Love is all about giving to other person without greed of gaining anything in return, if other person rejects it, its him/her who will be losing the most important thing in life. So never feel dejected.

Իրականում այս պատմվածքը շատ խառը մտքեր է առաջացնում, քանի որ անգամ վերջում պարզ չի լինում Բոբիի մտահոգությունը և նրա խնդիրը չի լուծվում: Բոբիի մայրն ու մորաքույրը պարտավոր էին համոզել նրան, որ պատմի երազը: Միայն այդ դեպքում տղան կհանգստանար: Մեծերի հետ զրուցից հետո, կանցնեին բոլոր վատ մտքերը: Մտածում եմ, որ մորաքույրը սխալ էր վարվում չթողնելով երեխային անհանգստացնել մորը:

Ցանկացաց փոքր խնդրի դեպքում ես խոսում եմ մայրիկիս հետ, ոչ ոք այդպես չի հանգստացնում ինչպես մայրս:

Աղբյուր` Խուլիո Կորտասար «Բոբիի անունից»

Այս աղոթքը շատ լավ օրինակ է այն մարդկանց համար, որոնք բողոքում են, թե իրենց աղոթքները տեղ չեն հասնում: Սովորաբար դրանք լինում են խնդրանքներ, մոռանալով շնորհակալության մասին: Հեղինակը Աստծուն իր շնորհակալությունն է հայտնում, ամեն մի բանի համար ինչի հնարավորությունը ունի: Դրանից հետո ուժ է խնդրում միայն:
Հաճախ մենք մեր ծնողներից պահանջում ենք շատ բաներ և շնորհակալություն չենք հայտնում մեր ապրած կյանքի համար, ինչը նրանց նեղացնում է: Աստված մեր մեծ ծնողն է, պետք է նրա հետ հաճախ զրուցել, ոչ միայն կարիգից դրդված:

Աղբյուր` Անտուան դե Սենտ Էկզյուպերի «Աղոթք»

Պատմվածքը կարդացել եմ հայերեն թարգմանությամբ, որը դժվարացրեց իմաստի ընկալմանը, քանի որ թարգմանությունը հաջողված չէ:
Հեղինակը ասում է, որ պատմվածքը հորինված է, սակայն նա հավատում է, որ նման դեպք տեղի է ունեցել:
Պատմվածքը մի փոքրիկ տղայի մասին է` մոտ 6 տարեկան կամ ավելի փոքր: Տղան ապրում էր ողորմության հաշվին, նրա մայրը հիվանդ էր և աշխատելու հնարավորություն չուներ: Նրա թաթիկները միշտ սառչում էին և նա լաց էր լինում ցավից: Մի օր տղան արթնացավ մի տոնածառի մոտ, որը լի էր լույսերով, վառ գույներով և տիկնիկներով: Նա մի ձայն լսեց, մտածեց թե մայրն է, բայց մայրը չէր, նրա նման փոքրիկներ էին, որոնք եկել էին Քրիստոսի տոնածառի մոտ: Այնքան լավ էր այնտեղ, տաք և ուրախ: Փոքրիկները ուզում էին գրկել իրենց մայրերին և ասել, որ չարտասվեն, չէ՞ որ նրանք շատ լավ վայրում են գտնվում:

Պատմվածքը տխուր է, իսկ մյուս կողմից հանգստացնում է: Հիշեցնում է, որ նման բախտի արժանացած մանուկները իրենց լավ են զգում: Ես ինքս հավատում եմ դրան: Սակայն կարոտը միշտ տանջում է մայրերին: