Այս աղոթքը շատ լավ օրինակ է այն մարդկանց համար, որոնք բողոքում են, թե իրենց աղոթքները տեղ չեն հասնում: Սովորաբար դրանք լինում են խնդրանքներ, մոռանալով շնորհակալության մասին: Հեղինակը Աստծուն իր շնորհակալությունն է հայտնում, ամեն մի բանի համար ինչի հնարավորությունը ունի: Դրանից հետո ուժ է խնդրում միայն:
Հաճախ մենք մեր ծնողներից պահանջում ենք շատ բաներ և շնորհակալություն չենք հայտնում մեր ապրած կյանքի համար, ինչը նրանց նեղացնում է: Աստված մեր մեծ ծնողն է, պետք է նրա հետ հաճախ զրուցել, ոչ միայն կարիգից դրդված:
Աղբյուր` Անտուան դե Սենտ Էկզյուպերի «Աղոթք»
Թողնել պատասխան