Այս հատվածը Ռուբեն Զարյանի «Մայրամուտից առաջ» գրքից է։
Չարենցը վիճում է իրեն ծանոթ մի կնոջ հետ, որը Մոսկվայից իր դստեր համար սպորտային գեղեցիկ զգեստ էր բերել։ Դրանցից Հայաստանում չկային։ Բոլոր ծանոթ-անծանոթները շրջապատում էին աղջկան, սկզբում հիանում և հետաքրքրվում, իսկ հետո անցնում վիրավորանքներին։
Չարենցը մեղադրում է կնոջը, թե նա իր երեխայի մոտ անցանկալի բնազդներ է առաջացնում, և դրդում նրան, որ իր երեխան մնացածին վերևից նայի։
Մայրը սրտանց փորձել է ուրախացնել իր դստերը, չմտածելով շրջապատի վերաբերմունքի մասին։ Այս բանավեճում չկան ճիշտ և սխալ կողմեր, քանի որ, նման կերպ կվարվեր յուրաքանչյուր սիող ծնող։ Չարենցն էլ, որպես խնդիրը մեկ այլ կողմից դիտարկող ունի իր խոսքի իրավացիությունը։
Թողնել պատասխան